خط فرضی - اصول تدوین

بنا به در خواست یکی از دوستان توضیحاتی در مورد خط فرضی می نویسم

خط فرضی برای آن است که تدوینگر وکارگردان بدانند در حال فیلم برداری و نگاه کردن به کدام سمت سوژه می باشند.
عبور از خط فرضی باعث میشود بیننده در موقعیتی تناقض امیز قرار بگیرد و با دید متفاوتی از کنش روبرو شود.
در تدوین باید از نماهایی استفاده شود که از یک طرف خط فرضی گرفته شده مگر در مواردی که عوض شدن خط فرضی دیده شود.
مثال عکس شماره 1
اگر عقاب در حال حرکت از راست به چپ باشد خط فرضی همان جهت است اگر نمای بعد را از طرف دیگر خط فرضی بگیریم به نظر می اید عقاب در حال حرکت از چپ به راست است



مثال 2
اگر نماها از سمت 1 گرفته شود فرد 1 به طرف چپ نگاه میکند فرد 2 به طرف راست که این دونما درست است
ولی اگر یکی از نماها از فرد شماره 2 از سمت 2 گرفته شود به نظر میرسد که این شخص هم به چپ نگاه میکند اگر هر دو به طرف چپ نگاه کنن بیننده این احساس را دارد که با فرد سومی که خارج از قاب است و دیده نمی شود صحبت میکنند.
در این مثال هر دونما یا باید از سمت 1 گرفته شود یا ازسمت2


خط فرضی برای خیلی از موارد وجود دارد مثلا جهت وزش باد و...
انچه در واقعیت اتفاق می افتد با واقعیت پرده متفاوت است و جهت واقعی هیچ ربطی به جهت پرده ندارد واقعیت پرده مفهومی ساختگی به دست تدوینگر و کارگردان است.
در دو نما تفاوت بین دو محور نباید بیشتر از 180 درجه و یا کمتر از 45 درجه باشد